Powstanie i idea IBPP

Rektorzy Akademii Sztuk Pięknych oraz Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej powołali międzyuczelnianą jednostkę badawczą ? Instytut Badań Przestrzeni Publicznej. Instytut został stworzony w oparciu o Ośrodek Badań Przestrzeni Publicznej funkcjonujący przy Akademii Sztuk Pięknych i Instytucie Kultury i Komunikowania SWPS w latach 2009-2010. Jego powstanie jest efektem inicjatywy grupy uczonych i artystów m.in. prof. Mirosława Duchowskiego oraz dr Elżbiety Anny Sekuły. Działalność Instytutu jest dotowana przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

IBPP powstał w celu podjęcia wielowymiarowej i interdyscyplinarnej analizy szeroko rozumianej przestrzeni publicznej. Szczególnie istotną rolę pełni tutaj przestrzeń miejska, ponieważ to właśnie miasto generuje dzisiaj ruch w kulturze. To ono decyduje o przekształceniach społecznych i kapitale kulturowym określonej grupy. Interesuje nas nie tylko dosłowny, fizyczny wymiar jego przestrzeni, ale także aspekt symboliczny. Dlatego jako przestrzeń publiczną traktujemy place miejskie, parki czy ikoniczne obiekty, ale także przestrzeń komunikacji społecznej, mediów, dyskursu miejskiego, władzy, sztuki.

Cele i znaczenie IBPP

Założyciele IBPP uwzględniają pełne spectrum ?miejskich? kompetencji naukowych; w Instytucie swoje miejsce odnajdą naukowcy reprezentujący różne dyscypliny, socjologowie, psychologowie, antropologowie, kulturoznawcy, architekci, urbaniści, prawnicy, geografowie, ekonomiści, specjaliści ds. komunikacji etc. Przewidziano dla nich role zarówno badaczy, jak i wykładowców zaangażowanych w działalność dydaktyczną Instytutu. Do współpracy zapraszani są też urzędnicy miejscy i przedstawiciele lokalnego samorządu oraz artyści tworzący sztukę w przestrzeni publicznej. Ważny jest również fakt, że Instytut powstał ponad akademickimi podziałami ? tworzy się w ten sposób miejsce, w którym skupione zostały talenty i kompetencje ludzi na co dzień związanych z rozmaitymi instytucjami naukowymi.

Instytut stawia sobie zróżnicowane i ambitne cele. Wśród nich znajdują się:

  • spotkania o charakterze naukowym (konferencje, sympozja, panele etc.);
  • działalność wydawnicza (związana z konferencjami, ale także niezależne publikacje);
  • działalność badawcza powiązana z praktyką miejską;
  • konstruktywna krytyka (opiniowanie projektów i działań władz miasta);
  • realizacja projektów naukowych i artystycznych w przestrzeni publicznej;
  • prowadzenie działalności dydaktycznej.